Brands Hatch (UK)13-15 april 2018.

Brands Hatch (UK)13-15 april 2018.

Door Ruud Sleper

Lang weekend British Superbikes op het Indy-circuit van Brands Hatch. Mooi circuit in een heuvelachtige park, dat een lange historie kent. Trainingen op vrijdag werden vlot afgewerkt en kende ondanks de vochtige omstandigheden geen incidenten.

Op zaterdag extra kaartje voor de tribune gekocht en daar bijna de hele dag gezeten. Het complete korte circuit van 2 kilometer was te overzien (snelste ronde werd in 45 seconden gereden). Nadeel is wel dat je nauwelijks weet wie er rijden. Het was niet zo heel druk. ’s Morgens kwalificatietrainingen en ’s middags begonnen de eerste van negen wedstrijden van in totaal zeventien tijdens dit BSB-weekend.

Op zondag veel families, die er een echt uitje van maken. Opa’s en oma’s en de (klein)kinderen erbij in kinderwagens Heel veel campingstoeltjes te zien langs het circuit. Er is ook een mogelijkheid om aan de overzijde op een helling dichtbij de baan te parkeren en daar zag je soms complete picknickuitrustingen naast de auto’s staan. Het deed wel gezellig aan. Om tien uur begonnen de warm-up trainingen en vanaf halftwaalf negen wedstrijden, waaronder twee in de belangrijkste klasse: British Superbikes.

Programma werd vlot afgewerkt totdat er bij de start van de zijspannen in de eerste bocht een oliespoor werd getrokken. Rode vlag ging uit en er moest ruim een half uur lang opgeruimd worden. Vanwege de tv-uitzendingen moesten de zijspannen pas aan het eind van de dag herstarten. Tijdens de volgende klasse begonnen het een

beetje te regenen en ook daar werd de race met de rode vlag afgebroken. Het bleef echter droog, dus startte iedereen weer op slicks. 

Tijdens de tweede race van de Superbikes begon het te regenen, dus weer een rode vlag. Bij de herstart vertrok iedereen, op één rijder na, met regenbanden en dat was maar goed ook, want het bleef lichtjes regenen. De man met de slicks reed kansloos achteraan en stopte er na 10 ronden mee. Toen deze race was afgevlagd ging bijna iedereen weg en de resterende twee races werden door weinig toeschouwers gevolgd. Ik bleef tot het bittere einde, alhoewel dat meeviel, want de zijspannen konden onder een waterig zonnetje op een natte baan vertrekken. De laatste finishvlag werd om kwart over zes gezwaaid. Over drie dagen verdeeld was ik ruim 24 uur (één etmaal!) aanwezig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *